U svom debitantskom dugemtražnom filmu Chloe Okuno (iza sebe ima kratke filmove i segment u horor antologiji V/H/S 94) kreira psihološki triler koji se bavi temom izolacije na novom i nepoznatom mjestu pojačane nerazumijevanjem partnera.
Julia i Francis su par koji dolazi u Bukurešt, gdje je Francis dobio primamljivo unaprijeđenje na poslu. Nakon početne euforije i entuzijazma slijedi bolno prizemljenje za Juliu koja preispituje svoju karijeru glumice i pošla je za čovjekom kojeg voli nekoliko hiljada kilometara daleko od svoje zemlje. Jezička barijera, pored usamljenosti predstavlja dodatnu blokadu njenom prilagođavanju. Sve što ima pred sobom je otvoreni panoramski prozor sa pogledom na zgradu preko puta, a u njoj, jezivo strpljivo i posvećeno, vreba čovjek u tami iza zavjese. Ubrzo otkriva da je neko slijedi, a u jednoj od šetnji sa Francisom nailaze na ambulantna kola koja su pokupila tijelo ubijene djevojke u njihovom komšiluku. Serijski ubica je na slobodi i kida glave djevojkama, a prije toga ih davi kesama.
Francis pokušava da provodi vrijeme sa suprugom ali rediteljka nam prikazuje jaz među njima koji nastavlja da se produbljuje iz scene u scenu: Julia ga gleda u odraz u prozoru, sjede jedno naspram drugog i neprijatnost koja se osjeća sa Francisovim prijateljem sa posla koji dolazi na večeru. Sumnja u njen razum kada se žali da je neko posmatra i prati i brzo njihova zajednica počinje da se urušava. Julia u međuvremenu provodi vrijeme sa komšinicom Irinom da bi potražila zaštitu od sveprisutnih očiju manijakalnog posmatrača. Očajna u svojoj samoći, bez razumijevanja supruga prati svog progonitelja.
Izvan zone komforta glavna junakinja djeluje dezorijentisano, a nezgode koje počinju da joj se dešavaju ne mogu da se pripišu slučajnostima i mentalnoj nestabilnosti. Socijalistički ambijent Rumunije i skriveni klub za gospodu po imenu Muzej u kojem naiđe na komšinicu Irinu pojačavaju sveprisutnu napetost. Naša heroina je zanosna, fotogenična i prekrasno fotografisana u spoljašnjem i unutrašnjem ambijentu, čime se uspostavlja atmosfera nalik na gialo filmove gdje napaćene djevojke prolaze kroz niz stvarnih i nestvarnih muka.
Maika Monroe u ulozi Julie nosi film svojom filmičnošću i zahvaljujući jednostavnom scenariju koji se oslanja na jezivi ambijent praznog stana i zalijepljenjih očiju ludaka za glavnu junakinju. Strepnja od ubice i sijenka manijaka se nadvijaju nad njom pojačavši realni efekat izolacije i odbačenosti od strane umjereno zainteresovanog supruga. Karakterizacija para, a naročito Francisa je oskudna, tako da sva napetost proiziliza iz djevojčine, strahom distorzirane percepcije. Postepeni prikaz stravične usamljenosti djevojke može djelovati dugo ljubiteljima horora i konkretnog filmskog nasilja ali finalni čin je vrijedan čekanja. Finalni obračun sa dementim ubicom koji se krije u zgradi preko puta i vreba iz mraka naših komšiluka je impresivniji ako se ima u vidu glumicin strah od noževa, koji je rediteljka vješto integrisala u napeti rasplet.
filmaginacija.blog 