Tokom čitave svoje karijere Darren Aronofsky prikazuje ugao gledišta neshvaćenih, zbog nerazumijevanja sredine marginalizovanih likova. Od genijalnog matematičara koji traga za tajnom sakrivenom u decimalama broja Pi (1998), preko problema koja nosi zavist od narkotika u Requiem for a dream (2003), od fantastičnog Mickey Rourke u ulozi sagorelog rvača u Wretsler (2008) do predivne Natalie Portman u borbi za glavnu ulogu u baletu koja ju je stajala razuma i na kraju života u Black Swanu (2010). Svi rediteljevi junaci čine fragmente mozaika američkog društva (američko – ogledalo svjetskog?) koje ima malo razumijevanja za bilo kakva odstupanja od normi. Kao pažljive posmatrače bogate filmografije talentovanog stvaraoca ne iznenađuje tema njegovog poslednjeg naslova nastalog po pozorišnom komadu istoimenog Samuel D. Huntera a ni uspjeh koji je film postigao uprkos skromnom budžetu i snimanju praktično u jednoj prostoriji.
Radnja nas smješta u Moscow, Idaho u stan Charliea (Branden Frasier), koji je online predavač na kursu kreativnog pisanja. Gojazan do nepokretnosti iza ugašene kamere se krije i savjetuje svoje učenike da budu iskreni. Davi se u sopstvenoj debljini i misionar Thomas koji se tu slučajno zatekao da proširi riječ Isusovu. Starateljka Liz (Hong Chau) pokušava da ubijedi tvrdoglavog Charliea da mora u bolnicu ali on uporno odbija koristeći nedostatak zdravstvenog osiguranja kao izgovor. Jedino što može smiriti visok pritisak je srednjoškolski esej Mobi Dika. Ukoliko ne ode u bolnicu garantovano ne može izdržati duže od par dana sa visokim pritiskom i problemom sa disanjem.
Charlieu preostaje da na kraju života da proba da izgladi odnose sa ćerkom koju je ostavio da bi bio sa muškarcem u kojeg se zaljubio. Elli (Sadie Sink) je jedina svijetla tačka njegovog života a ona je kao tipična tinejdžerka arogantna i okrutna prema svima u okruženju. Da nadoknadi ožiljak koji joj je ostavilo njegovo napuštanje žene i ćerke Charlie obećava Ellie novac, cijelu svoju životnu ušteđevinu ako ostane da se bolje upozna sa njim. Sam je svjestan da je dostojan prezira ne samo zbog fizičkog izgleda , a i ćerka mu to otvoreno stavlja do znanja. Charliev partner zbog kojeg je ostavio porodicu Alan je tragično stradali brat od Liz, sin sveštenika koji nikad nije imao razumijevanja od svoje porodice. Smrt ljubavi njegovog života potpuno izbacuje Charliea iz kolosjeka i nekontrolisano se prežderava da smrti, nesposoban da se iznese sa samim sobom i svojim bolom.
Osuda okruženja je jedna od glavnih tema uz, naravno, problem morbidne gojaznosti među stanovnicima USA. Iako usta punih biblijskih citata zajednica ne pokazuje razumijevanje za bilo kakvo odstupanje od zastarjelih pogleda na svijetu ukorijenjenih u dogmatičnom učenju religije. Televizija koja javlja o trci za predsjedničkog kandidata republikanaca podsjeća na jednu stranu Amerike kojom se ne mogu ponositi jer je ogroman broj MAGA sledbenika i jakih konzervativaca nus pojava (boljereći surova istina) i posledica dugogodišnjih prećutnih kompromisa vladajuće elite. Uvijek ispašta običan čovjek, u ovom slučaju poistovjećen sa mitskom životinjom iz Melvilovog legendarnog romana toka svijesti. Zarobljen kao zvijer vuče se po svom kavezu iz kog ne želi da izađe a ljudi koji ga obilaze su istovremeno i zgroženi i privučeni njegovom grotesknom figurom.
Brendan Fraser svojom izvedbom nosi dramski jednostavno postavljenu priču koja krije duboku egzistenstijalističku introspekciju glavnog junaka, kao i Liz u dualnoj ulozi jedine prijateljice / medicinske radnice sa etičkom dilemom i oboje su zavrijedili nominacije Akademije za glumu. U Thomasu je prikazan mladalački buntovni duh vođen bijesom i grižom savjesti, ali Ellie, cinična hejterka, ga otrežnjuje ukazuje mu da je njegov jedini problem što ima porodicu koja ga voli.
Aronofsky izvlači maksimum iz svoje ekipe uspjevši da ostavi svoj prepoznatljiv pečat na svom prvom filmu snimljenom digitalnom tehnikom. Nedostatak muzike je savršeno kompenzovan teškim disanjem, škripanjem kolica i iščekivanjem neizbježnog kraja za junaka, koji, iako je žrtva tragičnih okolnosti do poslednjih trenutaka ima pozitivan pogled na svijet. Svojim studentima i ćerci pokušava da prenese poruku da je iskrenost najbolji i ultimativni instrument kreacije.
filmaginacija.blog 