Odlazak muškarca na posao ostavlja suprugu kod kuće i dvoje djece koja se igraju u dvorištu. Na prvi pogled ništa neobično, ali gospođa jedva da je dočekala da mužu vidi leđa i zakaže sastanak sa mlađim hipi bajkerom Fredom. Ni sama nije svjesna da je pod budnim okom ćerke Lucy, za koju je malo reći da je neurotična – umjesto da brine o bratu koristi priliku da ga zadavi potapanjem u kadu. Očigledno je to njen način da iskanalisanja majkinog odsustvo i natrljavanja preljube na nos. Tokom vožnje ka mjestu nesreće nevjerna žena i ljubavnik doživljavaju tešku saobraćajnu nezgodu u kojoj Fred tragično strada na najbrutalniji mogući način – obezglavljivanjem zaštitnom ogradom.
Sve što se dogodilo na početku je postavka za zaplet – Jane poslije godinu dana izlaze sa psihijatrijske klinike i nastavlja život u kući, ljubavnog gnijezdu u kojem ne može da prežali smrt voljenog čovjeka. Slijepi stanodavac Robert ima afinitete ka njoj koji su se razvili osluškivanjem ljubavnog zanosa i pokušava da e zavede. Glavna junakinja ima problema da nastavi dalje i pored malog hrama napravljenog za Freda nastavlja da se samozadovoljava, dok joj je ladica zamrzivača u frižideru pod katancem. Da li je moguće da su u njoj nalazi ono na šta je svaki gledalac automataski pomislio, odnosno glava poginulog ljubavnika? Naravno da je moguće, jer to je italijanska eksploatacija koja tvrdi da je bazirana na istinitim događajima.
Od zapleta bi to bilo to – slijepac pokušava da dopre do Jane, i to bezuspješno; pakosnoj Lucy nije dovoljno što je oduzela život bratu nego bi majku dalje gurala u ludilo, sa sve osmijehom nevinašceta, a Jane se ne pita mnogo sa glavom. Scenario Pupi Avatija i debitantska režija Lamberta Bave ne ostavljaju mnogo prostora mašti; često priča djeluje kao da ne može da se odluči da li bi se razvila u pravcu erotske psihološke drame ili krvavog slešera. Mali broj žrtava ipak potvrđuje da se ipak radi o ovom prvom, odnosno studiji psihičke neuravnoteženosti.
Osjeća se u rediteljevom potpisu snažna gotska giallo atmosfera koju je razvio kao asistent režije legendarnom ocu, a ambijent viktorijanskih vila New Orleansa je savršen za takav razvoj događaja. Manjkavost kvaliteta i nelogičnosti u priči (zapita li se ko od policije na uviđaju gdje je glava XD) nadoknađena je upravo impresivnim vizualnim potpisom i ličnim pečatom. Nekada previše spora priča ispunjena je sleazy elementima koji prekaljene filmofile zakacuvaju za ekran. Jeziva djevojčica, surovo ubistvo, mračna tajna, slijepi objektivni učesnik i izdašna doza golotinje Bernice Stegers, dugogodišnje supruge britanskog reditelja Mike Newela. Čitavom ambijentu erotske jeze doprinosi i jazzy instrumentalni soundtrack Ubalda Continiella.
Morbidno zavodljivo debitantsko ostvarenje možda nije najdorađeniji niti najkoherentniji projekat Lamberta Bave; upravo u mješavini gotske hladnoće, erotske nelagode i potpuno poremećenih odnosa leži njegova privlačnost. Priča ponekad posrće, ali atmosfera ne popušta. Reditelj je već tada znao kako da oblikuje jezivu sliku i nemirno raspoloženje, priča ostaje više iskustvo nego dobro uređen narativ: između zamrzivača i potisnutih nagona, između teme nalik Faulknerovoj kratkoj priči A Rose for Emily i jeftinog oslanjanja na senzacionalističku najavu da je riječ o istinitom događaju – upravo ta haotična raštrkanost motiva i ideja naslov čini upečatljivim i dopadljivim.
filmaginacija.blog 